มงคลชีวิตไม่ต้องรอสิ้นปีหรือปีใหม่

ฟังพระธรรมที่พระพุทธเจ้าทรงแสดง หรือพระสาวกแสดงธรรม เพื่อให้เกิดปัญญาความเข้าใจถูก ไม่ใช่เพื่อนำไปสวดโดยไม่เข้าใจคำสอน แล้วคิดว่าเป็นมงคล เหมือนคนสมัยนี้ พระธรรมไม่ใช่เรื่องจะได้ ไม่ใช่เรื่องที่ติดข้องเพิ่มกิเลส แต่เป็นเรื่องละกิเลส

มงคลชีวิตไม่ต้องรอสิ้นปีหรือปีใหม่

พระพุทธเจ้าคือบุคคลผู้ดับกิเลสแล้ว เพราะพระองค์ตรัสรู้ความจริงในขณะนี้ว่า เป็นธรรมไม่ใช่เราด้วยพระปัญญา พระองค์บำเพ็ญบารมีมาก็เพื่อให้สัตว์โลกเกิดปัญญา รู้ความจริง ดั่งเช่นพระองค์ จึงทรงแสดงพระธรรมตามความเป็นจริง เพราะการได้ฟังพระธรรม เป็นเหตุให้เกิดปัญญาความเข้าใจถูก พระพุทธองค์ไม่ได้ต้องการการเคารพบูชาด้วย ดอกไม้ ของหอม หรือ ไม่ได้ทรงแสดงพระธรรมเพื่อให้ใครนำมาสวด โดยไม่เข้าใจในคำที่สวด แต่พระองค์มีพุทธประสงค์ให้พุทธบริษัทเกิดปัญญาเข้าใจถูกด้วยการฟังพระธรรมศึกษาพระธรรม
อุบาสก อุบาสิกา คือ ผู้เข้าใกล้ นั่งใกล้พระรัตนตรัยด้วยมีปัญญาความเข้าใจถูก อุบาสก อุบาสิกา ที่มีความเข้าใจถูกในสมัยพุทธกาล ไปพระวิหารเชตวัน พระวิหารเวฬุวัน ในตอนเย็นเพื่อฟังพระธรรมที่พระพุทธเจ้าทรงแสดง หรือพระสาวกแสดงธรรม เพื่อให้เกิดปัญญาความเข้าใจถูก ไม่ใช่เพื่อนำไปสวดโดยไม่เข้าใจคำสอน แล้วคิดว่าเป็นมงคล เหมือนคนสมัยนี้ พระธรรมไม่ใช่เรื่องจะได้ ไม่ใช่เรื่องที่ติดข้องเพิ่มกิเลส แต่เป็นเรื่องละกิเลส
อยากได้มงคลชีวิต ต้องรู้จักว่ามงคลชีวิตคืออะไร มงคล คือสิ่งที่นำมาซึ่งความเจริญ เพราะฉะนั้น คุณความดี เป็นมงคล การฟังพระธรรมเป็นมงคล เพราะนำมาซึ่งปัญญา ความดีอันประเสริฐอันเป็นพุทธประสงค์ของพระพุทธเจ้า
มงคลชีวิตจึงไม่ต้องไปทำก่อนสิ้นปี หรือ ปีใหม่ ขณะใดที่ฟังพระธรรม เข้าใจพระธรรมนั่นคือ มงคลดี ขณะดี ในขณะนั้น
เพราะฉะนั้น ผู้ที่เข้าใจพระธรรม เป็นอุบาสก อุบาสิกาในพระพุทธศาสนา จึงมีการฟังธรรม อันเป็นประเพณีที่ถูกต้องตามที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงที่เป็นเหตุให้เกิดปัญญาละกิเลส ดับทุกข์ได้ จนหมดสิ้นแท้จริง ดังข้อความตามพระไตรปิฎก พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๒ – หน้าที่ 357 เรื่องการฟังธรรม
[๖๙] พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภการฟังธรรมตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า “อปฺปกา เต มนุสฺเสสุ” เป็นต้น. ดังได้สดับมา พวกมนุษย์ผู้อยู่ถนนสายเดียวกัน ในกรุงสาวัตถีเป็นผู้พร้อมเพรียงกัน ถวายทานโดยรวมกันเป็นคณะแล้ว ก็ให้ทำการฟังธรรมตลอดคืนยังรุ่ง
อุบาสก อุบาสิกา ในสมัยพุทธกาลไปพระวิหารเชตวันเพื่อฟังพระธรรมตลอดคืน เป็นมงคล เพราะนำมาซึ่งปัญญา ไม่ได้รอไปสวดมนต์ข้ามปีเหมือนคนสมัยนี้ ที่คิดว่าเป็นมงคล แต่ไม่ได้ความรู้ความเข้าใจอะไรในคำที่สวด.